Wat is de kracht van de bibliothecaris? #biblioblog #blogkermis

Sharing is caring!

‘Ik ben een bibliothecaris. Ik ben een professional. Je wilt ook geen vrijwilliger die je kinderen doceert of die je medische zorg geeft’, aldus @sarahln.

Toch verliest de professional terrein. Was hij vroeger dé autoriteit op zijn vakgebied; nu nemen bevlogen vrijwilligers steeds vaker taken over. Via sociale media, welteverstaan. Zo informeren patiënten elkaar over hun ziekte via internetfora. Soms weten zij zo meer dan hun huisarts ze kan vertellen. Ook onderwijs beperkt zich niet meer tot de schoolbanken. Iedereen met toegang tot het web kan lessen volgen via YouTube, variërend van gitaarspelen tot marketing. De Khan Academy geeft gratis toegang tot online colleges die door enthousiaste vrijwilligers worden gegeven.Wat betreft de bibliotheek: vorige week vond ik deze 80 initiatieven rond boeken waar geen bibliothecaris aan te pas is gekomen. Dat was even slikken.
Wat is nog de meerwaarde van de bibliothecaris? Natuurlijk heb ik daar zelf ideeën over, maar ik ben heel benieuwd hoe jullie erover denken. Daarom organiseer ik een blogkermis rond de vraag: Wat is de kracht van de bibliothecaris? Waar is-ie beter in dan wie dan ook? Welke waarde kan hij toevoegen voor zijn klanten? Of heeft de bibliothecaris helemaal geen meerwaarde en kan iedereen het zelf af?Schrijf een blogartikel met jouw gedachten hierover en plaats hieronder een linkje naar je artikel. Als je een Twitter-profiel hebt, kun je gebruikmaken van de hashtag #biblioblog. Ik zorg voor pr en aan het eind een mooie beschouwing van alle stukken op StoriesGuy.nl. De blogkermis sluit op 31 oktober.Met dank aan @blogpartyned voor het retweeten van @sarahln’s bericht.

3 reacties

  1. Nog geen uur geleden heb ik informatievaardigheden gegeven aan studenten van Social Work. Dit zijn jonge mensen van wie je verwacht dat ze op de hoogte zijn met het zoeken van informatie op internet. Ik denk dat ik in herhaling val (hoeveel artikelen moeten er nog verschijnen waarin wetenschappelijk wordt aangetoond dat het slecht gesteld is met de informatievaardigheden van de gemiddelde student/docent) als ik zeg dat ze zelfs de simpelste zoekopdracht met geavanceerd zoeken niet kunnen uitvoeren.
    Ik denk dat daarin de kracht van een bibliothecaris of informatiespecialist ligt. Waarom vergeten we als vakspecialisten dat informatie twee dingen nodig heeft om gevonden te kunnen worden: Information storage and retrieval en selective dissimation of information.
    Het eerset doen we om ervoor te zorgen dat studenten/docenten de informatie zelf kunnen terugvinden en het tweede doen we als ze dat zelf niet willen doen.
    Mijn verhaal is een heel snelle eerste reactie op je blog. Misschien als ik erover nadenk zou ik nog meer redenen kunnen bedenken waarom we niet overbodig zijn

    1. @Philip, dank voor je reactie. Voor jou is de bibliothecaris in de eerste plaats een informatiespecialist die anderen helpt om relevante informatie te vinden. Ik neem het mee in mijn eindbeschouwing. Mocht je nog een uitgebreidere blogpost willen schrijven, dan zie ik die met belangstelling tegemoet.

      1. Zoals ik al in mijn eerste antwoord aangaf, dit was een snelle reactie en bovendien van een zieke. Nu ik mijn tekst teruglees zie ik er heel vervelende fouten in staan. Typfouten, grrrrrrr. daar stoor ik me bij andere mensen ook aan. Maar nog veel vervelender voor een bibliothecaris is het foutief aangeven van je eigen vaktermen. Het is natuurlijk selective dissemination of information.
        In antwoord op je conclusie: Ja ik vind de bibliothecaris vooral een informatiespecialist. Bij de tsunamie (om dat woord in deze context maar een te gebruiken) aan informatie die op de mens wordt losgelaten heb je hulp nodig om de juiste informatie op de juiste plek en de juiste tijd te vinden.
        Maar daarnaast lijkt het me niet slecht om voor de gemiddelde openbare bibliotheek ook nog andere activiteiten te ontplooien.
        Leesbevordering op basisscholen; samenwerking met verpleegtehuizen; NE2; in de VS las ik over een project waarbij ze dieren gebruikten om kinderen met leesproblemen te helpen (voorlezen voor een hond die geen negatieve signalen afgeeft als het niet goed/snel genoeg gaat heeft een positief effect); cursussen digitale geletterdheid.
        Volgens mij valt er meer dan genoeg te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *