U is niet meer nodig, dag…

Sharing is caring!

In relatieve stilte is het laatste nummer van Informatie professional van het jaar 2011 verschenen: december.

Vanaf pagina 24 bevat dit het meest spraakmakende artikel van het jaar:

Wat doen studenten nu echt in de bibliotheek? . Met dank aan de auteur: @LeenLief.

Het artikel geeft een ontnuchterend kijkje in de alledaagse praktijk van hoger onderwijsbibliotheken in Nederland. En met name over de rol die bibliotheekmedewerkers hierbij vervullen:

  • [citaatmodus aan] Studenten roepen niet of nauwelijks de hulp in van bibliotheekmedewerker [citaatmodus uit];
  • De bibliotheekmedewerker is een bibliotheekvoorziening, naast de andere fysieke en digitale voorzieningen.

Het lijkt me niet echt leuk te moeten lezen dat je een voorziening bent (1 van de velen), en waar bovendien nog maar weinig gebruik van wordt gemaakt. Het WiFi is populairder, zeg maar.

Hoe komt dit allemaal binnen bij u, beste vakgenoten?

6 reacties

  1. Het doet toch een beetje zeer…
    Tuurlijk “doet iedereen het met internet” maar staat de gebruiker er wel eens bij stil hoe het komt dat het allemaal maar beschikbaar is? Nee dus. Ze hebben ons dus nog wel nodig…

    Ik denk dat wij nog een van de weinige hogeschoolmediatheken zijn waar het in de mediatheek nog relatief rustig moet zijn, je moet bij ons in rust kunnen werken. Hoe blijft het stil? Door ons, ze hebben ons dus nog wel nodig…

    Onze 4e jaars studenten zitten nog wel eens met de handen in het haar als ze een scriptie moeten afleveren. Ze staan dan toch in de mediatheek als ze niet verder kunnen. Wie helpt ze, wij dus, ze hebben ons dus nog wel nodig…

    Waar o waar moeten ze hun wetenschappelijke artikelen vandaan halen en hoe een goede literatuurlijst produceren, hoe werkt dat met plagiaat, welke bronnen kun je alleen bij via je eigen instelling? Onze lessen informatievaardigheden zijn dan misschien niet de allermeest gewaardeerde lessen, maar toch zijn er zeker ook positieve geluiden, ze hebben ons nog steeds nodig…

    Ze hebben ons toch nog wel nodig, niet in die mate waarin wij zouden willen, maar heeft elke beroepsuitoefenaar dat niet een beetje. Zijn of haar vak is het mooiste van de wereld en is z’n bestaansrecht waardig, of ben ik nu echt een vakidioot? Beetje wel he..

    1. Gelukkig, toch nog een reactie na 11 dagen wachten!

      Goed dat je wijst op het faciliterend karakter van een bibliotheek. De bibliotheek maakt beschikbaar (studieruimte, apparatuur, bronnen). En dat gaat niet vanzelf. Lijkt me Unique Selling Proposition (USP) #1.
      De stilte wordt inderdaad gewaardeerd. Ik denk dat dit een 2e USP is. En een heel belangrijke: waar is het nog stil tegenwoordig?
      Klopt, (scriptie) studenten vragen (en krijgen dat ook) hulp aan de bibliotheek. Met onze kennis zorgen ervoor dat studenten vlotter afstuderen en dat onze instellingen daarmee (USP #3) geld binnenhalen.

      Nee, ik vind je geen vakidioot, je geeft een heel realistisch beeld van de meerwaarde van een bibliotheek in het hoger onderwijs.

      Je reactie smaakt naar meer. Dank je wel!
      Wie volgt?

  2. Ik lees net in de laatste DB een artikel van de hand van Marina Polderman over slow libraries. Sluit enigszins aan op bovenstaande.
    “Met de snelheid waarmee de digitale opmars plaatsvond, werd en wordt er steeds meer gezocht naar fysieke rustpunten.” En verderop:
    “Ja, ik ben er voor: de fysieke bibliotheek als ‘intellectuele kloosters’…De fysieke bibliotheek als ‘langzaam’ instituut, als ‘slow library’, waar we met aandacht voor de collectie en voor elkaar komen tot een verrijking van ons (steeds meer digitale) leven.” Lekker mindful bezig zijn 🙂

    1. Ik kom vaker in een ‘echt’ klooster, Irma. Je vergelijking spreekt me aan, wel moet een fysieke bibliotheek als intellectureel klooster zorgen dat deze in contact blijft met de wereld buiten. Anders ga je navelstaren. Maar binnen mag je best je eigen tempo bepalen. Dank voor je reactie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *