koning, KEIZER, admiraal of gewoon een generatiekloof

Sharing is caring!

De vraag is of ik hier een polemiek te pakken heb of dat ik een slappende hond heb wakker gemaakt? Het feit is wel dat mijn schrijven zo belangrijk blijkt te zijn dat ik door Wim Keizer weer ben opgevoerd in zijn epistel onder de naam Wat Wim Weet.
Wat Wim Weet is een opsomming van nieuws uit Bibliotheekland die hij netjes tot een lappen deken heeft gehaakt en waar geen eind aan lijkt te komen. Het vergt een goede scrolvinger en doorzettingsvermogen om de nieuwsbrief te lezen.

Keizer heeft het er over dat nieuws vergaren en goede vragen formuleren meer tijd kost dan een mening spuien. Echter een mening moet wel ergens gevormd worden. En dus schrijf ik niet zo maar mijn mening op. Voordat ik ook maar een letter typ vergaar ik nieuws en formuleer de vraag waarop ik mijn blog (mening) kan baseren. Vaak trek ik er op uit om met mensen van gedachten te wisselen over de toekomst van de bibliotheek.
Meningen spuien lijkt inderdaad makkelijker dan hoogdravende journalistieke bezigheden. Maar is het echter niet. Heb ik eenmaal mijn mening getypt en gepubliceerd dan moet ik die mening ook nog verdedigen. Graag ga ik naar discussieavonden/ middagen om mensen uit te dagen anders naar de bibliotheek te gaan kijken. En ook daar maak ik vaak een verslag van. Al dan niet voor op mijn blog. Dit alles doe ik in mijn vrije tijd en dus niet als informatiemedewerker van De tweede verdieping in Nieuwegein maar als blogger van Bibliofuture.

Geachte Meneer Keizer ik ben gevlijd dat u mijn blogbijdragen graag leest. Hoewel ik natuurlijk als single-issue-blogger weinig nieuwe dingen breng. Het zou goed zijn als meer mensen (zoals u) binnen de openbare bibliotheek eens minder in steen gingen denken en meer in de mogelijkheden. De bibliothecaris van toen lijkt wat mij betreft ondertussen al bezig te zijn zich om te vormen naar een allround professional met invalshoeken uit het journalistieke spectrum (beeld/ film/ tekst). Dit is namelijk nodig meneer Keizer om een nieuwe invulling aan de bibliotheek mee te geven op het moment dat de boekenbibliotheek zoek is en ontmoeting niet meer plaats zal vinden in het al oude bibliotheekgebouw.
Anders dan u meneer Keizer zie ik een openbare bibliotheek die gespecialiseerd is in het contextualiseren van lokale informatie en daar heb je een ander soort bibliothecaris voor nodig. Met de opinie door u opgetekend in het bibliotheekblad van oktober 2014 (Context in context in context) komen we dan ook nergens. De huidige openbare bibliotheek Meneer Keizer is een slap aftreksel van de openbare bibliotheek die eens door uw generatie is opgebouwd. Voortborduren op vroeger is aan de orde van de dag maar gevaarlijker dan ooit. De officiĆ«le bibliotheekvernieuwing waar u het over heeft blijft vooralsnog voornamelijk uit, en komt echt in de toekomst niet bij de KB vandaan en ook niet van de PSO’s of al helemaal niet van de VOB maar wat mij betreft van de innovatieve met de tijd veranderende bibliothecaris die los is geweekt van een bibliotheekgebouw.

Bron foto: Pixabay

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *