Gastblog: De Bieb

Sharing is caring!

Bibliofuture laat ook graag andere mensen aan het woord over de bibliotheek. Waarom maken ze nog gebruik van de bibliotheek of juist niet. Wat weten ze nog van de bibliotheek? Welke rol speelde de bibliotheek in het leven van mensen? Kortom, het woord is aan….. mr EJAJ Horsten (Emiel), 38 jaar, getrouwd, vader van drieling (2 meisjes, 1 jongen). Werkzaam in de assurantiebranche. Affiniteit met internet, social media en een fanatieke tennisser. Zelfs genieten van een boek zo nu en dan behoort tot de mogelijkheden.


Op uitnodiging van Joost Heessels een gastblog op bibliofuture.nl…. Het was even slikken. Zou ik genoeg weten cq ervaring hebben met de bibliotheek om mijn licht te laten schijnen hierop? Met lood in de schoenen toch de uitdaging aangegaan. En al nadenkend kwam ik tot de conclusie dat ik in mijn leven geregeld, zo niet heel vaak, met de bibliotheek in aanraking ben geweest. Dat begon al op vroege leeftijd. Met de basisschool op woensdag naar de bibliotheek. Tussen de rekken met boeken kijken, een boek eruit nemen, een keer bladeren en weer terugzetten. Het eerste snuffelen. Na verloop van tijd ging dit over in een boek “mee naar huis” nemen. Netjes kijken of de datum juist werd afgestempeld en op een briefje schrijven wanneer de boeken weer retour moesten. Dat laatste werd al eens vergeten zodat een boete van een kwartje het gevolg was. Boeken namen we mee en brachten we terug. Soms niet gelezen, vaak echter wel. Mijn eerste ervaring. En volgens mij, als ik nu naar mijn kinderen kijk, is dit nu nog steeds aan de orde van de dag. Ook zij gaan geregeld op woensdag met de juffrouw en een aantal hulpmoeders naar de bibliotheek. Ook zij zullen dezelfde weg gaan bewandelen.

Na de basisschool kwam de middelbare school. De bibliotheek werd in de beginjaren nog wel bezocht, maar al snel was de bieb “niet cool genoeg”. Het lezen kwam op de achtergrond, er was immers zoveel meer te beleven. Totdat het examenjaar zich aandiende en een “lijst” moest worden gelezen. De bieb was weer “hot”. Boeken werden verslonden, op literatuurlijsten werden vinkjes gezet om die onverbiddelijke deathline te halen. Dat lukte, met zo nu en dan hulp van een samenvatting. Schoolonderzoeken werden afgerond en examens werden afgelegd. Uiteraard werd vervolgens de bieb de eerste maanden niet meer bezocht. Bewust of onbewust is nog altijd de vraag. Examenfeesten en een warme zomer met diverse bijbaantjes volgde, niet wetende dat een nieuw biebhoofdstuk zich weldra zou aandienen.

Het werd september en zoals iedere frisse student gingen we met een tasje richting universiteit. Het was een stap, lang leve de lol leek verleden tijd. In Maastricht waar ik in eerste instantie aan de studie economie ben begonnen maakt men gebruik van probleem gestuurd onderwijs. Niet hele dagen in een collegezaal, maar aan het werk. Zelf uitzoeken, zelf bronnen raadplegen en zelf die casus oplossen. Twee keer per week werden de vorderingen in de onderwijsgroep besproken. Hebben jullie dit opgemerkt en hebben jullie deze literatuur geraadpleegd. Op dat moment kwam die grote bibliotheek weer in beeld. Van een verzameling boeken werd het een studielandschap. Het begin van (bijna) iedere ochtend. Dit was ook het moment dat internet zijn intrede deed. De bieb zorgde voor de infrastructuur. Tjeemig, hier stonden de nodige pc’s. En ja, wij hoefden voor internet niet te betalen! Het was de tijd dat internet nog via een telefoonmodem ging. Het modem maakte een geluid dat ik nu nog soms kan dromen, en weldra knipperde het computertje rechtsonder in beeld duidende op het “hebben van verbinding cq internet”. Het world wide web diende zich aan. Nieuwe mogelijkheden. Contact en info uit bijvoorbeeld Amerika. Het kon allemaal. En ja, … dat speelde zich in eerste instantie af in de bibliotheek. De gevleugelde uitspaak “even mail checken” hoor ik een studiegenoot nog zeggen. In die tijd was de mobiele telefoon nog niet binnen bereik. SMS en whatsapp waren nog niet uitgevonden. Na een jaartje economie, het was toch niet helemaal mijn cup of tea, startte ik met mijn rechtenstudie. De stad bleef gelijk, de bieb veranderde. Slechts naar een andere locatie. De computers bleven, de stapels boeken bleven en de plekjes op het “studielandschap” bleven ook. Dagen heb ik hier doorgebracht, afgewisseld met een broodje in de studentenkroeg. Uiteraard was er altijd tijd tekort. En altijd naar toets momenten leek de klok sneller zijn rondjes te draaien. Wat bleef was de bieb. Hij veranderde van gedaante, maar hij bleef. Onverwoestbaar leek het. Ook dit papiertje werd gehaald en vanaf dat moment ging de bieb weer naar de achtergrond. Hij bestaat nog wel, tuurlijk, kunnen we ooit zonder? Dan kom ik op een ander punt, in hoeverre is de bieb toekomstbestendig? Wordt over 20 jaar nog een boek uitgeleend? Ik denk dat hier altijd markt voor zal zijn, maar de gedaante zal wellicht vaker en sneller wijzigen. Ieder mens is anders, en ieder mens heeft behoefte aan een ander soort bibliotheek. Ik zou me kunnen voorstellen dat er een nieuw format komt om ebooks uit te lenen. De digitale bibliotheek. Maar ik kan me ook voorstellen dat de bieb sneller de functie van bijvoorbeeld een buurthuis gaat overnemen. De ontmoetingsplek. Er staat een koffieautomaat. De pc’s zijn er nog altijd en in sociaal opzicht is er aanspraak. De bieb zal dus wel blijven, al zullen de gedaantes diverser worden.

Nu mijn kinderen langzaam groter worden, zal ook in mijn leven de bieb binnenkort weer zijn intrede doen. Al is het om een stapel nijntjes boeken van Dick Bruna te lenen. Helaas ben ik zelf volledig over naar de digitale wereld, achteraf gezien kon dat ook niet anders. We kunnen nu ook tussendoor “mail checken”.

Bron foto: Pixabay.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *