Een zucht … en ik ben Johan Cruijff niet.

Sharing is caring!

‘Licht op… In het Klokgebouw liggen de wortels van Philips; nu is het een dynamische plek waar creatieve ondernemingen en bijzondere innovaties ontstaan. Juist in deze bruisende omgeving vindt Het Nationale Bibliotheekcongres plaats. Inmiddels zijn we als Bibliotheek voor veel mensen het stralend middelpunt van hun omgeving; een plek om elkaar te ontmoeten, geïnspireerd te worden en kennis uit te wisselen. We willen alle innovatie en energie die in onze sector gaande is tijdens het congres met elkaar delen. In de donkere dagen voor kerst schijnen we ons licht op de toekomst van de Bibliotheek.’ (uit: Het Nationale Bibliotheekcongres, Save the date – Het Nationale Bibliotheekcongres – 9 december  2015)

Er volgde een zucht – die ik ook op twitter deelde – en werd opgepakt door Patrick Heemstra (@patrick23dingen) en  later ook door Albert Kivits (Directeur Bibliotheek Eindhoven) die graag de achtergrond van die zucht wilde weten.


Het was de tekst en de inhoud die mij tot zuchten deden overgaan. Want in de donkere dagen voor kerst moeten we wederom op een congres praten over de toekomst. In mijn ogen blijft de sector een beetje hangen in het praten over de toekomst van de openbare bibliotheek. De tijd van praten is al tijden voorbij, de tijd van gewoon doen is aangebroken.

Voor Patrick Heemstra werd het allemaal weer eens te negatief want wat is er mis mee om te praten over de toekomst? Daarnaast kun je op een congres zaadjes planten waaruit nog meer toekomstige kansen kunnen groeien, volgens hem.  Dat je deze kansen nu al had moeten pakken vergeet Heemstra gewoon. Vervolgens schiet Albert Kivits in de voetbalmetaforen, van Johan Cruijff tot ‘Geen woorden maar daden’ en PSV om mensen toch maar wel te bewegen naar het congres te komen. Want als je niet komt dan blijf je volgens Kivits  langs de zijlijn staan.

Volgens Heemstra kun je op het congres laten zien waar je mee bezig bent. Maar volgens mij kan dat het hele jaar door. Ik heb liever dat mensen op werkbezoek gaan naar diverse bibliotheken zodat men op locatie deelgenoot kan worden van het vele goede dat onze sector te bieden heeft. Daarnaast heb ik geen netwerkmoment van de Koninklijke Bieb nodig om aan mijn contacten te komen.

Heemstra en Kivits hebben hun mondvol over gewoon doen maar dit heeft uiteindelijk niets met het congres te maken. Doen heeft te maken met andere bibliotheken bezoeken, praten met mensen uit de sector en uit branche vreemde organisaties, ontmoeten van mensen op plaatsen anders dan de bibliotheek en met een team nieuwe producten (door) ontwikkelen waar de samenleving iets aan heeft en de bibliotheek weer gezicht en ballen geven in de (lokale)samenleving.

Het vorige Nationale Bibliotheek Congres werd een feest van gemiste kansen, deze editie zal waarschijnlijk blijven hangen in open deuren.

de tekst: in de donkere dagen voor kerst schijnen we ons licht op de toekomst, alweer, niets beters te doen?

:

Niet zo negatief! Ik zou zeggen: Denk na over wat jij wilt doen op en misschien krijg je tijd voor workshop ofzo

:

ben ik met je eens. Kritiek is belangrijk. Vertaal het in actie. Word geen Johan Cruijff

Via de mail ontving ik de volgende reactie van Wim Keizer: 
Wel leuk om in een blog “Bibliofuture” te lezen dat openbare bibliotheken zich op congressen minder met de toekomst moeten gaan bezig houden, maar ik ben het wel met je eens, Joost.

Ik maakte een ProBiblio-directeur mee die zei: als mensen een restaurant binnengaan en om het menu vragen willen ze niet weten wat ze in de toekomst kunnen eten, maar wat er over een kwartiertje op tafel kan staan. En dat is lokaal bepaald. Was ik het altijd mee eens.
Dit als reactie op het vele gespeculeer van openbare bibliotheken over hun toekomst. Hoe meer er oeverloos over gekletst wordt, hoe minder ze die hebben. (06-07-2015  11:42).

 

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *