Gordijnen, ik heb er niet veel mee

Sharing is caring!

In mijn huidige baan zit ik vaak op één locatie. Een rechttoe rechtaan kantoor waar ik niet echt inspiratie van krijg. Daarom zoek ik elke vrijdag – in Nederland – een andere werkplek op die mij wel tot enige inspiratie aanzet.

Deze week besloot ik mijn vrijdag door te brengen in de lochal in Tilburg.
Tijdens het reizen – voor mijn vorige baan – heb ik de lochal zien ontstaan vanaf het perron van Tilburg Centraal. En nu in mijn zoektocht naar – innovatieve – inspiratie strijk ik neer in DE BIBLIOTHEEK KATHEDRAAL van Nederland.

Dit gebouw is naast een – soort van – oase van stilte een plek waar mensen samen komen. De klassieke bibliotheek ontmoet hier de bibliotheek  van nu. Men heeft in een oude werkplaats – waar ooit aan locomotieven werd gesleuteld – een kenniswerkplaats gebouwd die – in Nederland – zijn gelijke niet kent

De boekenkasten die verspreid staan door heel de hal.

Hier geen gepolijste wanden – of een ruimte waar enige uitleg voor nodig is – maar een gebouw waar de architect trouw is gebleven aan haar omgeving. Mijn hart als liefhebber van oude industriële complexen smelt hier samen met mijn hart voor de bibliotheek.

Bijna alles klopt aan dit multifunctioneel biebgebouw. Muggenziften kan ik over de gordijnen.
Ze doen dienst als scheidingswand en of functioneren als de broodnodige kunstzinnige uitingen maar mooi zijn ze niet.

Verder is het in dit gebouw vooral genieten van de hele entourage. Het straalt historie en toekomst uit.  Tilburg kan met recht trots zijn op de Lochal!

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *