Hello everyone ... Have a nice day!

De levende collectie

HomeBlogDe levende collectie

Ik ga u hier geen sprookjes vertellen of tuinier tips geven. We moeten er niet om heen draaien. Er is namelijk ook niets anders dan de toekomst (deze uitspraak leen ik even van Rita Niland). Doorgaan op de ingeslagen weg door het pamperen van het uitleenmodel en volledig in te zetten op het centraal stellen van klanten zonder enige maatschappelijke onderbouwing is volledig het doel voorbij schieten.  Kijken vanuit een brede collectie en daarbinnen opzoek gaan naar mogelijkheden mensen te verbinding lijkt mij de enige juiste weg. Geef mensen de mogelijkheid zelf de sleutel te zijn in hun zoektocht naar antwoorden op vragen, ondersteun en geef duiding als men daarom vraagt.

Vele concepten, ontwikkelplannen en andere luchtkastelen vlogen de laatste tijd aan mij voorbij. Met bevlogen woorden en pakkende benamingen werd ik een bibliotheekwereld ingezogen die in eerste opzicht vernieuwend leek, maar mij steeds meer het gevoel gaf van het ontbreken van enig lef en visie. En al helemaal de angst voor de toekomst. Hoe het ook zij de toekomst komt er altijd aan, en digitale ontwikkelingen zullen op ten duur nog harder bij de bibliotheken op de deur gaan kloppen. De kop in het zand steken zal op langere termijn echt niet werken. Dus kun je maar beter de toekomst gaan omhelzen (soms heb ik het idee dat ik mij zelf aan het herhalen ben).

Megalomaan
Door bezuinigingen denken veel bibliotheekorganisaties dat ze allerlei nieuwe initiatieven naar zich toe moeten slepen terwijl men eerst en vooral bezig zou moeten zijn met de basistaken. Door politieke besluiten komt er een megalomaan denken opzetten van grote gebouwen, verhuizingen en allerlei exclusieve projecten waar bibliotheken deel van uit  moeten maken. Ondertussen zijn bibliotheken uit de wijken weg getrokken, een gapend gat achter latend.
In Rotterdam en ik hoop in andere steden springen mensen uit de wijk op om het gat weer te vullen. Terwijl ik juich kijken mensen uit de bibliotheek hier dan toch weer anders naar blijkt. Want o wee als dergelijke initiatieven ook subsidie krijgen dan is het hek van de dam. Vreemd genoeg zouden de bibliotheken binnen deze initiatieven best een rol kunnen spelen. In deze tijd is een eigen bibliotheekgebouw binnen de wijk niet haalbaar maar misschien kan men op andere vlakken samen werken, uiteindelijk willen ze toch het zelfde, een zo breed mogelijke toegang tot literatuur, informatie en verbinding.

Uitleenmodel 
Wakker geschud door bezuinigingen en de opkomende technologieën zijn de bibliotheken aan het werk gegaan om zich te ontdoen van een laagje stof.  Vele bibliotheken zijn gaan retailen, al dan niet met succes. Echter binnen het retailen gaat het nog steeds om uitleenfrequenties. De nadruk leggen op maximalisering van uitleningen is niet meer van deze tijd onderschrijft ook Frank Huysmans (De maatschappelijke opdracht van de openbare bibliotheek in de 21eeuw: een voorstel ter discussie). En dus is de vraag waarom er nu nog bibliotheken zijn die het retailen gaan invoeren. Als het alleen maar zou gaan over het anders presenteren van de collectie zou ik het nog begrijpen.

Denken vanuit collecties
Maar ook het denken over collecties moet op de schop. De collectie zou centraal moeten staan in de bibliotheek. Het is wel te beperkt om te denken dat een collectie alleen maar zou bestaan uit leesgoed en mediadragers. De bezoekers en medewerkers van de bibliotheken zouden net zo goed deel uit kunnen maken van een mogelijke collectie. Op de sociale netwerken zoals Twitter en Facebook maar ook op vragen websites zoals goedevraag.nl geven mensen antwoord op vragen van elkaar.  De bibliotheek van de toekomst zou zoektochten moeten gaan faciliteren naar antwoorden op vragen. Deze antwoorden kunnen worden gevonden in boeken, op websites of andere mediadragers maar ook door mensen met elkaar te verbinden, want wij zijn allemaal wel ergens deskundig in.  Ook organisaties op maatschappelijk vlak kunnen worden gerekend tot de collectie. Het gaat om het faciliteren van zoektochten. En elke zoektocht roept weer nieuwe vragen op.

De waan 
Helaas hebben we te maken met de waan van de dag. De waan die er zo in gebakken zit dat echt veranderen onmogelijk lijkt. We zetten liever in op het handhaven van de uitleenfabriek dan het echt te gaan ondersteunen van de persoonlijke ontwikkeling. We denken liever vanuit klanten dan vanuit de levende collectie.

Bibliotheken en de politiek zijn niet met de toekomst bezig (uitzonderingen daargelaten, Jos). Het gaat nog steeds om overleven, terwijl deze tijden vragen om door te pakken. De bibliotheek is van ons allemaal, wij kunnen er allemaal onderdeel van zijn als bibliotheken maar meer zouden gaan geloven in de eigen levende collectie.

Written by

The author didnt add any Information to his profile yet

One thought on “De levende collectie

  1. Er moet heel veel, in filosofisch taalgebruik, maar er is geen visionaire en actieve oplossing. Doe eens een goed voorstel!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>